درباره کتاب دگم (آیناز تابش):
این کتاب در دسته آثار فلسفی اجتماعی و تفکر نقادانه نوشته شده است. نویسنده ابتدا ریشههای روانشناختی و تاریخی نیاز انسان به باورهای قطعی و غیرقابل بحث را بررسی میکند. سپس با مثالهایی از عرصه دین، سیاست، علم، هنر و حتی روانشناسی عامهپسند، نشان میدهد که چگونه یک ایده مفید میتواند به مرور به «دگمی» سفت و سخت تبدیل شود. تابش میان «اصل داشتن باور» و «جزماندیشی» تمایز قائل میشود و هفت نشانه عملی برای شناسایی تفکر دگماتیک ارائه میدهد (مانند انکار شواهد مخالف، دشمنسازی با منتقدان و توسل به مرجعیت). بخش مهمی از کتاب به تأثیر فضای مجازی و الگوریتمهای همانندسازی محتوا در تشدید جزماندیشی اختصاص دارد. رویکرد کتاب نه نسبیگرایی افراطی (هیچ باوری ارزش ندارد) و نه دفاع از جزم، بلکه تمرین «باور موقت و قابل بازنگری» است. نثر کتاب روان اما دقیق و همراه با ارجاع به پژوهشهای روانشناسی شناختی است.
این کتاب به نقد باورهای قالبی و جزماندیشی در حوزههای مختلف اجتماعی و فرهنگی میپردازد. نویسنده با زبانی تحلیلی، نشان میدهد که چگونه پذیرش بدون پرسش مفروضات، مانع پیشرفت فردی و جمعی میشود.