درباره کتاب خود و نهاد (زیگموند فروید):
این کتاب یکی از مهمترین آثار زیگموند فروید است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد و نشانگر بازنگری اساسی او در نظریه پیشین روانکاوی (آگاه، نیمهآگاه، ناهشیار) است. فروید در این رساله کوتاه اما فشرده، نهاد را به عنوان مخزن غرایز و امیال اولیه و تابع اصل لذت تعریف میکند. خود به عنوان بخشی از روان که با واقعیت بیرونی سروکار دارد و سعی در تعدیل خواستههای نهاد دارد، و فراخود را به عنوان درونیکننده ارزشها و منعهای اخلاقی والدین و جامعه معرفی مینماید. نویسنده با زبانی تخصصی اما روشن، نشان میدهد که بسیاری از رفتارهای انسان حاصل کشمکش میان این سه نظام است. کتاب مفهوم سرکوب، سازوکارهای دفاعی و احساس گناه ناهشیار را از منظری جدید بازتعریف میکند. تأثیر این نظریه فراتر از روانشناسی رفته و به حوزههای ادبیات، فلسفه و هنر قرن بیستم نیز راه یافته است.
این کتاب بنیادین نظریه دوم روانکاوی فروید را معرفی میکند که روان انسان به سه بخش «نهاد»، «خود» و «فراخود» تقسیم میشود. فروید در این اثر به تعارضات میان غرایز ناهشیار، عقل و وجدان اخلاقی میپردازد.