درباره کتاب قدیس مانوئل (میگل د اونامونو):
این رمان کوتاه فلسفی از نویسنده بزرگ اسپانیایی و فیلسوف اگزیستانسیالیست، میگل د اونامونو، در سال ۱۹۳۰ منتشر شده است. این کتاب که در قالب یک «خودزندگینامه» نوشته شده، روایتگر زندگی دون مانوئل، کشیش محبوب روستای والورده د لوس بالدونس، از زبان یکی از اهالی به نام آنجلا است. اونامونو با نثری ساده و عمیقاً تأمل‌برانگیز، پارادوکس ایمان و عقل را به تصویر می‌کشد: کشیشی که برای حفظ آرامش قوم خود از حقیقت بی‌اعتقادی درونش پرده برنمی‌دارد. شخصیت دون مانوئل نماد «تراژدی وجودی» است؛ کسی که میل به جاودانگی دارد اما عقلش آن را محال می‌داند، با این حال به دیگران «تسلی دروغین» اما شفابخش وعده می‌دهد. این رمان نقدی است بر کلیسای نهادی و همزمان مرثیه‌ای برای سرگردانی انسان مدرن. اونامونو در این اثر مشهورترین جمله خود را بر زبان می‌آورد: «خدای من، چرا مرا رها کرده‌ای؟... نه، خدای من، تو مرا رها نکرده‌ای، من تو را رها کرده‌ام». سبک تک‌گویی درونی و ابهام عمدی در پایان داستان، آن را به یکی از شاهکارهای ادبیات اسپانیایی قرن بیستم تبدیل کرده است.