درباره کتاب گرسنه (کنوت هامسون):
این رمان که نخستین بار در سال ۱۸۹۰ منتشر شد، نقطه عطفی در گذر ادبیات از ناتورالیسم به مدرنیسم محسوب میشود و کنوت هامسون، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۲۰، را به شهرت رساند . نویسنده با تکنیک جریان سیال ذهن، خواننده را درون ذهن راوی میبرد؛ جایی که گرسنگی فیزیکی به تدریج مرز میان واقعیت و توهم را محو میکند . داستان حول محور شخصیتی بینام میچرخد که با فروش قطعات نوشتههایش به روزنامهای محلی روزگار میگذراند، اما غرور بیمارگونش او را از پذیرش کمک دیگران بازمیدارد . هامسون با رد ادبیاتِ صرفاً سرگرمکننده و اجتماعی، بر «نجوای خون و التماس مغز استخوان» تأکید میکند و روح شکننده انسانی را در آستانه فروپاشی به تصویر میکشد . این اثر که اساساً خودزندگینامه دوران فقر نویسنده در دهه ۱۸۸۰ است، الهامبخش نویسندگانی چون کافکا، همینگوی و فانته بوده و ایزاک بشویس سینگر آن را «پدر کل مکتب داستاننویسی مدرن در قرن بیستم» نامیده است .
نویسندهای بینام و گرسنه در خیابانهای کریستیانیای (اسلوی امروزی) سرگردان است و در حالی که قلمش را میفروشد و به تخیلاتش پناه میبرد، به مرزهای روانی و جسمی فروپاشی نزدیک میشود.