درباره کتاب دیوان ایرج میرزا (ایرج میرزا):
این دیوان شامل مجموعه اشعار ایرج میرزا (۱۲۵۱-۱۳۰۴ خورشیدی)، شاعر نوآور و پیشگام عصر مشروطه، است که او را «اولین استاد مسلم شعر محاوره‌ای ایران» می‌دانند. اشعار او به دلیل سادگی و بهره‌گیری از واژگان عامیانه روزمره، در میان شعرای کلاسیک فارسی کم‌نظیر است و همین ویژگی، زبان شعری او را غنی و زنده ساخته است. از مهم‌ترین وجوه شعر ایرج میرزا، نقد صریح و طنز گزنده او نسبت به شرایط اجتماعی، روحانیون نادرست، بازاریان و دولتمردان عصر قاجار است که برخی از اشعارش را پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ممنوع کرده است. او در کنار سرودن هجویات تند، اشعار احساسی و تربیتی نابی نیز درباره مادر، آموزش کودکان و عواطف انسانی سروده است. ایرج میرزا در عین پایبندی به اوزان و قوالب کلاسیک، مفاهیم و واژگان نو (از جمله واژه‌های فرانسوی) را وارد شعر فارسی کرد و او را می‌توان نوآورترین شاعر دوره مشروطه از نظر زبان و مضامین جدید دانست.