درباره کتاب دو دنیا (گلی ترقی):
این کتاب در سال ۱۳۸۱ منتشر شده و از آثار مهم گلی ترقی، نویسنده معاصر ایرانی که سالهاست در فرانسه زندگی میکند، به شمار میرود. ساختار کتاب از دو تراز روایی تشکیل شده است: داستانهای اول و آخر («اولین روز» و «آخرین روز») در آسایشگاه روانی پاریس میگذرند و راوی را در حال درگیری با بحران هویت و سردرگمی میان گذشته و حال نشان میدهند. پنج داستان میانی شامل «خانمها»، «آن سوی دیوار»، «گلهای شیراز»، «فرشتهها» و «پدر» حاصل بازگشت راوی به خاطرات دوران کودکی و نوجوانی در تهران (به ویژه خانه شمیران) هستند و روابط خانوادگی و تقابل سنت و مدرنیته را به تصویر میکشند. این اثر به شکلی خودزندگینامهوار، ریشههای بحران هویت راوی را در دوگانگی میان دو قطب خانوادگی او جستجو میکند: پدر از خانوادهای مذهبی از قم که شیفته مدرنیته شد و مادر از خانوادهای غربگرا؛ همان دوگانهای که در کودکی باعث شد راوی میان نماز خواندن پنجباره و دویدن به دنبال مادر برای سینما و رقص سرگردان بماند و هرگز «خود واقعی» را پیدا نکند. در نهایت، فرایند نوشتن و بازآفرینی خاطرات، راوی را از بحران خارج کرده و در پایان کتاب، او به آشتی با خود و زندگی دست مییابد
این کتاب که جلد دوم از مجموعه «خاطرات پراکنده» است، هفت داستان به هم پیوسته را روایت میکند که در آن نویسنده-راوی در آسایشگاهی روانی در حومه پاریس گرفتار شده و با نوشتن خاطراتش از تهران، میان دو جهان و دو هویت در نوسان است.