درباره کتاب جنگ و صلح (لئو تولستوی):
این کتاب که نیمه دوم از جلد چهارم این رمان چهار جلدی است، در سال ۱۸۶۹ منتشر شده و نقطه اوج و نتیجهگیری نهایی از سیر تحول شخصیتهای اصلی چون پیر بزوخوف، ناتاشا روستوف و آندری بالکونسکی است. این جلد به طور خاص به مقاومت روسها در برابر تهاجم فرانسه و پیامدهای انسانی و اجتماعی آن جنگ ویرانگر میپردازد و سرانجام ۵ خانواده اشرافی را در بازه سالهای ۱۸۱۲ تا ۱۸۲۰ دنبال میکند. تولستوی در انتهای این جلد، با موخرهای بلند، نظریه خود را درباره «جبر تاریخی» مطرح کرده و استدلال میکند که قوانین تاریخ به اندازه قوانین فیزیک جبری و غیرقابل تغییرند. از ویژگیهای منحصربهفرد این بخش، تحلیل فلسفی تولستوی از توهم «اراده انسان» در تصمیمگیریهای کلان جنگی است.
این کتاب پایانیترین جلد از شاهکار حماسی تولستوی است و سرانجام خانوادههای اشرافی روسی را در برابر آتشسوزی مسکو و عقبنشینی بزرگ ارتش ناپلئون به تصویر میکشد. در این بخش، تولستوی از روایت داستانی فراتر رفته و با بیانی فلسفی، نقش «توده مردم» به جای «قهرمانان بزرگ» را در تعیین سرنوشت تاریخ تحلیل میک