درباره کتاب مرگ ایوان ایلیچ (لئو تولستوی):
این رمان که نسخه اصلی آن در سال ۱۸۸۶ منتشر شده، یکی از تأثیرگذارترین آثار ادبی در باب مرگآگاهی و پوچی زندگی ماشینی است. این کتاب با نثری دقیق و بیپرده، مراحل انکار، خشم، چانهزنی، افسردگی و پذیرش را در ذهن یک قاضی در حال مرگ به تصویر میکشد. تولستوی از خلال روابط سرد ایوان ایلیچ با همکاران، همسر و فرزندانش، نقدی تند بر جامعه طبقاتی روسیه و ارزشهای دروغین آن ارائه میدهد. نقطه عطف داستان لحظهای است که شخصیت اصلی در میان دردهای جسمی، درمییابد تمام زندگیاش «اشتباه» بوده است. این رمان از گفتگوهای فلسفی پرهیز میکند و تنها با نمایش موقعیت عینی یک انسان در بستر مرگ، خواننده را به تکان میآورد. تولستوی با هوشمندی نشان میدهد که ترس از مرگ در حقیقت ترس از زندگی نازیسته و بیمعناست.
این رمان داستان قاضی موفقی را روایت میکند که در مواجهه با مرگ ناگهانی، تمام ارزشهای زندگی ظاهریاش فرو میریزد و به عمیقترین پرسشهای انسانی میرسد. نویسنده نشان میدهد چگونه زندگی مبتنی بر جاهطلبی و خودفریبی به انزوایی وحشتناک ختم میشود.