درباره کتاب سپتامبر بی‌باران (ویلیام فاکنر):
این رمان کوتاه از برنده جایزه نوبل ادبیات آمریکا، در فضای خیالی شهرستان «یوکناپاتافا» می‌گذرد و از تکنیک جریان سیال ذهن و زمان غیرخطی استفاده می‌کند. داستان حول محور بازگشت دختری به نام «کِیت» به خانه پدری پس از هفت سال غیبت می‌چرخد، اما هیچ کس (نه پدر سالخورده و سکته‌کرده، نه برادر الکلی، و نه خادم سیاه‌پوست وفادار) دلیل واقعی غیبت یا بازگشت او را نمی‌داند. فاکنر با نثری شاعرانه، دشوار و گاه در هم پیچیده، لایه‌های دروغ و خودفریبی را یکی پس از دیگری کنار می‌زند تا نشان دهد که «بی‌بارانی» سپتامبر فقط خشکی هوا نیست، بلکه خشکی عاطفه و ناتوانی از گریستن بر مصیبت‌هایی است که خانواده به خود تحمیل کرده است. فضای رمان گرم، چسبنده، آکنده از بوی عرق، خاک و ترس است و هیچ بارانی از راه نمی‌رسد تا این کابوس بیداری را بشوید. این اثر از دشوارترین و در عین حال تحسین‌شده‌ترین داستان‌های کوتاه فاکنر در دوره «اوج سبک» او (اوایل دهه ۱۹۳۰) به شمار می‌رود.