درباره کتاب برادرزاده رامو (دنی دیدرو):
این رمانِ فلسفیِ تماماً گفت‌وگومحور که نگارش آن بین سال‌های ۱۷۶۱ تا ۱۷۷۴ به پایان رسیده، یکی از برجسته‌ترین آثار روشنگری فرانسه به شمار می‌رود و در کنار آثار ولتر و روسو، تصویری بی‌پروا از طبقهٔ اشرافِ در حال زوال ارائه می‌دهد. این اثر جذابیت گوته، هگل، انگلس و فروید را در پی داشت و همین شهرت فلسفی‌اش است که آن را از سایر آثار دیدرو متمایز می‌کند. شخصیت اصلیِ کتاب به نام «او»، برادرزادهٔ آهنگساز مشهور فرانسوی ژان فیلیپ رامو است؛ مردی ولگرد و گرسنه که در عین بدبختی، استعدادی عجیب در بداهه‌پردازی موسیقایی و تقلید طنزآمیز از آدم‌های اطرافش دارد. این دیالوگ در کافه «دو لا رژانس»، که پاتوق روشنفکران و شطرنج‌بازان بزرگ پاریس بود، روایت می‌شود. دیدرو در این ملاقاتِ نمایشی، پرسش‌های بنیادینی دربارهٔ تضاد عقل و جنون، نوابغ و نوکربگان جامعه و مرز باریک میان «وانمود کردن» و «واقعی بودن» در تئاتر اجتماعی مطرح می‌کند. این کتاب که از نظر سبک، «طنز» (Satire) نام گرفته، انتقادی تند از فساد، ثروت بی‌حساب و نفاق حاکم بر جامعهٔ فرانسه در آستانهٔ انقلاب است.