درباره نمایشنامه باغ آلبالو (آنتون چخوف):
این نمایشنامه در چهار پرده در سال ۱۹۰۳ نوشته شده و آخرین اثر آنتون چخوف به شمار میرود که اولین بار در سال ۱۹۰۴ در تئاتر هنر مسکو به کارگردانی کنستانتین استانیسلاوسکی روی صحنه رفت . داستان درباره لیوبوف رانوسکایا، زن سالخورده اشرافزاده، است که پس از پنج سال زندگی در پاریس به ملک اجدادی خود در روسیه بازمیگردد و درمییابد که به دلیل بدهیهای سنگین، باغ آلبالوی دوستداشتنیاش قرار است در حراجی به فروش برسد . لوپاخین، تاجر ثروتمندی که پدرش روزی نوکر همین خانواده بود، راهحلی ساده پیشنهاد میکند: قطع درختان، زمین را تکهتکه کردن و اجاره دادن برای ساخت ویلاهای ییلاقی . رانوسکایا و برادرش گایف که در دنیای خاطرات و عظمت ازدسترفته گذشته زندگی میکنند، قادر به پذیرش این تغییر یا تصمیم قاطع نیستند و سرانجام باغ در حراجی به لوپاخین فروخته میشود . چخوف اصرار داشت که این اثر را «کمدی» بنامد، در حالی که استانیسلاوسکی آن را «تراژدی» اجرا کرد و این بحث درباره ژانر نمایشنامه همچنان ادامه دارد . شخصیت فیرس، پیشخدمت پیر هشتادوهفت سالهای که در پایان در خانه بسته شده رها میشود و میمیرد، یکی از بهیادماندنیترین نمادهای این اثر درباره گذر زمان و از دست رفتن یک دوران محسوب میشود . این نمایشنامه از ماندگارترین آثار تاریخ تئاتر جهان است و مفاهیمی چون تغییرات اجتماعی، وابستگی به گذشته و تضاد میان طبقه اشراف در حال زوال و طبقه سرمایهدار در حال ظهور را به تصویر میکشد .
این نمایشنامه سرنوشت مالکان زمینهای اشرافی روسیه را در آستانه انقلاب ۱۹۰۵ روایت میکند. باغ آلبالویی که نماد نوستالژی و خاطرات کودکی است، در مقابل پیشنهاد ورشکستگی و بریدن درختانش برای ساخت خانههای ییلاقی قرار میگیرد.