درباره کتاب هیروشیما عشق من (مارگریت دوراس):
این کتاب که نخستین بار در سال ۱۹۶۰ منتشر شد، ورود مارگریت دوراس، نویسنده برجسته فرانسوی، به دنیای سینما را رقم زد و به زودی به یکی از مهمترین آثار جنبش موج نوی فرانسه تبدیل شد . این فیلمنامه، بر خلاف فرم کلاسیک، از ساختاری غیرخطی و زبانی شاعرانه بهره میبرد و روایت را میان فلشبکهای ذهنی از شهر نویس (Nevers) در فرانسه و مستندهایی از هیروشیما در هم میتند . در این اثر، عشق زمینی یک زن فرانسوی به سرباز آلمانی در جنگ جهانی دوم، با فاجعه بمب اتم در ژاپن مقایسه میشود تا پرسشی بنیادین درباره «فراموشی» و امکان زیستن پس از ترومای جمعی مطرح گردد . خود دوراس این کتاب را «رمانی که بر روی فیلم نوشته شده» خواند و نثر آن چنان قدرتمند است که بعدها به عنوان یک متن ادبی مستقل نیز مورد مطالعه قرار گرفت . این فیلمنامه با استقبال شگفتانگیزی روبهرو شد و نامزد جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی شد؛ بهطوری که ژان-لوک گدار آن را «فاکنر به اضافه استراوینسکی» و نخستین فیلم صامت سینمای ناطق توصیف کرد .
این کتاب فیلمنامه معروفی است که دوراس برای کارگردان فرانسوی آلن رنه نوشته و در آن، یک بازیگر زن فرانسوی و یک معمار ژاپنی طی بیست و چهار ساعت در هیروشیما با هم دیدار میکنند. گفتوگوهای این دو، خاطرات دردناک جنگ در اروپا و وحشت بمباران اتمی را در هم میآمیزد تا مرز میان عشق و فاجعه را کالبدشکافی کن