درباره کتاب گلستان (سعدی):
این کتاب یکی از برجستهترین آثار نثر فارسی است که در سال ۶۵۶ هجری قمری توسط مصلحالدین سعدی شیرازی تألیف شده است. این اثر شامل هشت باب با عناوینی چون «در سیرت پادشاهان»، «در اخلاق درویشان» و «در تربیت» است و هر باب از حکایتهای کوتاه و بلندی تشکیل شده که غالباً با نظم یا نتیجهگیری اخلاقی به پایان میرسد. سعدی در این کتاب از تمثیل، طنز و روایتهای واقعی و خیالی برای نقد رفتارهای انسانی و اجتماعی بهره میبرد. سبک نگارش آن مصنوع اما روان است و قرنهاست که به عنوان متن درسی برای آموزش زبان فارسی و اخلاق به کار میرود. بسیاری از ضربالمثلهای رایج فارسی ریشه در حکایتهای این کتاب دارد. سعدی در گلستان توانسته میان ظرافت ادبی، عمق عرفانی و نگاه عملی به مسائل روزمره زندگی تعادلی بینظیر برقرار کند.
این کتاب مجموعهای از حکایتهای اخلاقی و آموزنده به نثر مسجع است که در هشت باب تنظیم شده و مضامین عرفانی، اجتماعی و تربیتی را با طنزی لطیف بیان میکند.