درباره کتاب هنر نمایش نویسی جنگ (داوید لسکو):
این کتاب پژوهشی در حوزه تئاتر و مطالعات جنگ است و نسخه اصلی آن در سال ۲۰۰۱ منتشر شده است. این کتاب نمایشنامهنویسان شاخصی چون راینهارد گورینگ، آرمان گاتی، کاتب یاسین و پیتر وایس را در برابر اندیشههای راهبردی سون تزو، ماکیاول، کلوزویتس، مائو و فوکو قرار میدهد. نویسنده با تکیه بر آرای برشت، مرزی بنیادین میان آثاری ترسیم میکند که مستقیماً خشونت نبرد را به صحنه میبرند و آثاری که فرآیندهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی پشت پرده جنگ را روایت میکنند. لسکو معتقد است امروزه نمایشنامهنویسی «حالت جنگی» رایجتر است؛ جایی که خود جنگ دیده نمیشود، بلکه شرایطی که آن را ممکن میسازد به چالش کشیده میشود. این کتاب در سه بخش اصلی تدوین شده است: نخست به نمایشنامهنویسی مدرن جنگ میپردازد، سپس گونه «عمل جنگی» را واکاوی میکند و در نهایت به جریانهای اکسپرسیونیستی و نمایشنامهنویسی جنگهای داخلی میرسد.
این کتاب به تحلیل ده نمایشنامه از نویسندگان مدرن و معاصر میپردازد و دیدگاه آنها را در برابر نظریهپردازان بزرگی چون سون تزو و کلوزویتس میسنجد. نویسنده همچنین دو مقوله اصلی «نمایشنامه نویسی عمل جنگی» و «حالت جنگی» را از هم تفکیک میکند.