درباره کتاب تحلیل ذهن (برتراند راسل):
این کتاب یک اثر غیرداستانی در حوزه فلسفه ذهن و روانشناسی است که نسخه اصلی آن در سال ۱۹۲۱ منتشر شده است. راسل در این کتاب با نثری شفاف، دقیق و گاه طنزآمیز، به سراغ یکی از قدیمیترین مسائل فلسفه میرود: «آگاهی چیست؟» و «رابطه ذهن با جهان خارج چیست؟». او با تأثیر گرفتن از معلم خود (وایتهد) و رفتارگرایانی چون واتسون، استدلال میکند که «امر ذهنی» را میتوان بدون توسل به یک جوهر متافیزیکی مرموز و با تکیه بر روابط علّی میان محرک و پاسخ توضیح داد. کتاب در سه بخش تنظیم شده است: نقد مفهوم «جوهر نفس» (دکارت و کانت)، تبیین «حافظه و عادت» به عنوان پایه هویت شخصی، و در نهایت، تحلیل «باور و حقیقت» به عنوان امری که در رفتار بیرونی نمود مییابد. راسل در این کتاب راه حل میانهای ارائه میدهد: نه ماتریالیسم محض (که ذهن را انکار میکند) و نه ایدهآلیسم محض (که ماده را انکار میکند). این کتاب تأثیر عمیقی بر فلسفه تحلیلی و همچنین بر شکلگیری مکتب کارناپ و پوزیتیویستهای حلقه وین گذاشته است.
این کتاب که مجموعهای از درسگفتارهای راسل در لندن است، به نقد سنت دوگانهانگاری دکارتی (جدایی ذهن و ماده) میپردازد و بر اساس فیزیک جدید و روانشناسی گشتالت، نظریه «ذهن به عنوان مجموعهای از عادات و رفتارها» را مطرح میکند.