درباره رمان قلعه مالویل (روبر مرل):
این کتاب از آثار کلاسیک در ژانر ادبیات آخرالزمانی و روانشناختی فرانسه به شمار میرود که روبر مرل، نویسنده تحسینشده و برنده جایزه گنکور (برای رمان «تعطیلات آخر هفته در زویدکوت»)، آن را در سال ۱۹۶۷ منتشر کرده است. داستان از زبان یک انسانشناس به نام ژروم روایت میشود که به همراه دو همکارش - یک پزشک و یک مهندس - پس از یک فاجعه اتمی، جامعه کوچکی از بازماندگان را در قلعهای قرون وسطایی به نام مالویل سازماندهی میکنند. مرل با گذشت زمان، نشان میدهد چگونه این «آغاز دوباره» تمدن، به سرعت به بازتولید همان خشونتها، سلسله مراتب ناعادلانه و تعصباتی منجر میشود که پیش از جنگ وجود داشت. شخصیتها نه قهرمانند و نه شریر مطلق؛ بلکه هر یک با ترس، میل به قدرت و نیاز به بقا، دست به انتخابهایی میزنند که آنها را به تدریج از انسانیت دور میکند. کتاب بیش از آنکه به فاجعه هستهای بپردازد، به تحلیل «هزارچهره استبداد» میپردازد؛ اینکه چگونه در هر شرایطی، انسانها گروههای کوچک را به «ما» و «آنها» تقسیم میکنند و «آنها» را قربانی میکنند تا خود زنده بمانند. سبک مرل واقعگرایانه، سرد و بالینی است، درست مانند یادداشتهای میدانی یک مردمشناس که نسل بشر را از بیرون مشاهده میکند.
این رمان روایتی تمثیلی از سرنوشت سه دوست روشنفکر است که با وقوع جنگ جهانی سوم و نابودی تمدن، در یک قلعه متروک در کوهستان پناه میگیرند. نویسنده با زبانی دقیق و روانشناختی، فروپاشی تدریجی اخلاق و عقلانیت را در میان بازماندگان به تصویر میکشد.