درباره کتاب میمون شیناگاوا (هاروکی موراکامی):
این کتاب یکی از هشت داستان کوتاه مجموعه «اول شخص مفرد» (First Person Singular) است که در سال ۲۰۲۰ منتشر شده و راوی آن با لحنی موسیقایی و تأملبرانگیز، مرز میان واقعیت و توهم را در هم میشکند. ماجرا در حمامی مملو از بخار و آب سبزرنگی با بوی گوگرد شکل میگیرد، جایی که میمونی مسن با موهایی جوگندمی و صدایی شبیه به یک باریتون، آهسته و مؤدبانه پیشنهاد ماساژ میدهد. نقطه اوج داستان به «اعتراف» میمون برمیگردد؛ او به راوی میگوید که نمیتواند احساساتش را کنترل کند و برای همین، از زنانی که دوستشان داشته، اسامی و حتی «عطرهای تن» آنها را دزدیده است. موراکامی در این داستان پرسشهای بنیادینی درباره ماهیت هویت، خاطره و میل را در بافتی سوررئال و رویاگونه مطرح میکند. نثر روان و دیالوگهای موجز، این اثر را به نمونهای کلاسیک از سبک منحصربهفرد موراکامی در آمیختن زندگی روزمره با عناصر فراواقعی تبدیل کرده است.
این کتاب داستان کوتاهی از مجموعه «اول شخص مفرد» است که روایتگر دیدار راوی با میمونی سالخورده و سخنگو در حمام یک مسافرخانه روستایی در استان گونماست. میمون که خدمتکار مسافرخانه است، در ازای ماساژ دادن پشت راوی، راز عجیبی را با او در میان میگذارد: او سالهاست که اسامی زنانی را که دوست داشته از آنها