درباره کتاب داستان کودکی من (چارلی چاپلین):
این کتاب که ترجمه محمد قاضی از کتاب «سالهای اولیه من» چارلی چاپلین است، در زمره آثار زندگینامه و خودزندگینامه نویسی قرار دارد و روایتگر یکی از مشهورترین داستانهای موفقیت در تاریخ سینماست. چاپلین در این اثر خواننده را با خود به کوچههای کثیف و پسبازارهای لندن ویکتوریایی میبرد، جایی که پدرش را بر اثر اعتیاد به الکل از دست داد و مادرش نیز به بیماری روانی دچار شد، تا جایی که او و برادرش سیدنی مجبور به زندگی در تیمارستان و پرورشگاه شدند. او خاطرات نخستین حضور در صحنه تئاتر را از هشت سالگی به عنوان رقاص چوبپا، و سپس سفر به آمریکا به همراه گروه کارنو و سرانجام پیشنهاد سرنوشتساز مک سنت را روایت میکند که او را به استودیو کیاستون برد. کتاب با جزئیاتی زنده، تولد «ولگرد کوچک» را در دومین فیلم کوتاهش ثبت میکند؛ شخصیتی که با کلاه کاسهای، سبیل باریک و عصای بامبو، به نماد مقاومت و انسانیت در برابر دشواریهای دوران پس از جنگ جهانی اول تبدیل شد. این خودزندگینامه که از اولین نمونههای موفق این ژانر در هالیوود به شمار میرود، با زبانی ساده و صمیمی، نه تنها مسیر صعود چاپلین از فقر مطلق به اوج شهرت را نشان میدهد، بلکه تصویری نادر از لندن محروم و نادیده اواخر قرن نوزدهم را به دست میدهد.
این کتاب بازچاپ بخش نخست خودزندگینامه چارلی چاپلین با عنوان «سالهای اولیه من» است که نخستین بار در سال ۱۹۶۴ منتشر شده است. چاپلین در این اثر با صمیمیت و طنزی تلخ، تصویری از کودکی آکنده از فقر و تنهایی در محلههای فقیرنشین جنوب لندن ارائه میدهد.