درباره کتاب جهان در پوست گردو (استیون هاوکینگ):
استیون هاوکینگ (۲۰۱۸-۱۹۴۲)، بزرگ‌ترین فیزیکدان نظری پس از انیشتین، این کتاب را در سال ۲۰۰۱ و درست یک سال پیش از دریافت نشان افتخار ریاست جمهوری آمریکا منتشر کرد. عنوان کتاب اشاره به جمله شکسپیر در هملت دارد: «ای کاش در پوست گردو محبوس بودم و خود را پادشاه فضای بی‌کران می‌پنداشتم». این کتاب که شامل ۲۶۰ صفحه و ۱۳ فصل است، با بهره‌گیری از تصاویر و نمودارهای تمام رنگی، به موضوعاتی می‌پردازد که در کتاب «تاریخچه زمان» فقط به آنها اشاره شده بود. هاوکینگ در فصل سوم کتاب، نظریه «جهان بدون لبه» (No Boundary Proposal) خود را که در آن جهان نه آغازی دارد و نه پایانی، با جزئیات بیشتری تشریح می‌کند. او همچنین در فصول پایانی به بحث درباره «سفر در زمان» و امکان سفر به گذشته می‌پردازد و آن را از نظر فیزیک نظری «غیرممکن» نمی‌داند، بلکه معتقد است که این کار به انرژی معادل کل کهکشان نیاز دارد. نثر هاوکینگ در این کتاب، برخلاف «تاریخچه زمان» که برای بسیاری از خوانندگان سنگین بود، بسیار ساده‌تر و روان‌تر شده و از اصطلاحات فنی کاسته شده است. با این حال، برای درک کامل این کتاب، آشنایی اولیه با نسبیت عام و مکانیک کوانتوم ضروری است. «جهان در پوست گردو» بلافاصله پس از انتشار در صدر فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز قرار گرفت و جوایز معتبری چون «جایزه کتاب علمی رویال سوسایتی» را از آن خود کرد. این کتاب در ایران توسط انتشارات مازیار با ترجمه محمدرضا محجوب منتشر شده و تاکنون بارها تجدید چاپ شده است. هاوکینگ در این کتاب جمله معروفی دارد: «اگر انسان‌ها در نهایت موفق به درک نظریه کامل جهان شوند، این به منزله شناخت «اندیشه خدا» خواهد بود». این کتاب برای هر کسی که به دنبال درک عمیق‌تر از کیهان و جایگاه ما در آن است، اثری الهام‌بخش و شگفت‌انگیز است.