درباره کتاب چمدان (بزرگ علوی):
این کتاب نخستین اثر داستانی بزرگ علوی، نویسنده برجسته ایرانی و از پایه‌گذاران داستان‌نویسی نوین ایران، است که در سال ۱۳۱۳ منتشر شده و تأثیرپذیری او از صادق هدایت و روانکاوی زیگموند فروید در آن آشکار است. این مجموعه شامل داستان‌هایی با عناوین «چمدان»، «قربانی»، «عروس هزار داماد»، «تاریخچه اتاق من»، «سرباز سربی»، «شیک‌پوش» و «رقص مرگ» می‌شود که همگی در فضای برلین و با نثری ساده و روان روایت شده‌اند. نویسنده در این داستان‌ها با خلق صحنه‌هایی تأمل‌برانگیز و توصیف‌هایی زیبا، به بازتاب فرهنگ عامه، ناکامی‌ها و سیاه‌روزی‌های مردم، و همچنین تضاد میان ارزش‌های سنتی (نمادشده در شخصیت پدر مقتدر) با زندگی آشفته و پریشان نسل جوان می‌پردازد. این کتاب، که جزو آثار شاخص مکتب واقع‌گرایی اجتماعی در ادبیات فارسی محسوب می‌شود، آغازگر راهی بود که علوی بعدها در آثار ماندگاری چون «چشم‌هایش» و «ورق‌پاره‌های زندان» به کمال رساند.