درباره کتاب راه بردگی (فریدریش فون هایک):
این کتاب که مهمترین اثر فون هایک و یکی از متنهای بنیادین لیبرالیسم قرن بیستم است، در بحبوحه جنگ جهانی دوم و در واکنش به روند رو به رشد برنامهریزی اقتصادی در بریتانیا نوشته شد. هایک اقتصاددان اتریشی و برنده جایزه نوبل اقتصاد (۱۹۷۴) در سه بخش اصلی کتاب نشان میدهد: اولاً «برنامهریزی» نه تنها ناکارآمد است، بلکه به دلیل نبود «دانش پراکنده» (قیمتها و سلیقه مردم) در یک نهاد متمرکز، عملاً ناممکن است؛ دوماً «عدالت اجتماعی» معنایی جز بازتوزیع اجباری ثروت و نقض حق مالکیت ندارد؛ سوماً تاریخیترین مثالها (آلمان و روسیه) گواهی میدهند که «جاده به بردگی» معمولاً با شعارهای زیبای عدالت اجتماعی آغاز و به دیکتاتوری ختم میشود. سبک هایک در این کتاب برخلاف اغلب آثار اقتصادی، در عین دقت علمی، بسیار سیاسی، شفاف و برای عموم قابل درک است. این کتاب تأثیر عظیمی بر جنبشهای نئولیبرال دهه ۱۹۸۰ (به ویژه رونالد ریگان و مارگارت تاچر) برجای گذاشت و تا امروز یکی از پرفروشترین و بحثبرانگیزترین آثار در حوزه اقتصاد سیاسی است. ترجمه فارسی آن با عنوان «راه بردگی» (مترجم: پرویز قربانیان) نیز بارها تجدید چاپ شده است.
این کتاب که در سال ۱۹۴۴ منتشر شده است، به نقد برنامهریزی متمرکز اقتصادی در دولتهای سوسیالیستی و سوسیال دموکرات میپردازد. فون هایک با تکیه بر اقتصاد کلاسیک و تجربیات آلمان نازی و روسیه شوروی، استدلال میکند که هرگونه کنترل دولتی بر اقتصاد در نهایت به استبداد سیاسی و از دست رفتن آزادیهای فردی منج