سرآغاز داستان:
وسایل لازم سه رنگ اصلی زرد، قرمز، آبی و دو رنگ خنثی (سفید و سیاه) چند قلم مو و یک کاردک نقاشی زندگی مثل بوم نقاشی می ماند؛ بیرنگ و سفید. این ما هستیم که با پاشیدن رنگ روی بوم به آن روح و نشاط می دهیم و زیباییها و زشتیها را خلق می کنیم. هنوز نمیدانم چه نقشی را قرار است روی بوم بیاورم. مثل خیلی از آثارم می خواهم با ترکیب رنگها شروع کنم سپس نقشها را از میان رنگها آزاد کنم.
من کاشف نقوش می شوم و به آنها جان می دهم و جزئی از زندگی ام می شوند تا یادم نرفته، موزیک هم باید چاشنی کارم بشود به نظر شما این آهنگ چطور است «صورتگر نقاش چین، رو صورت یارم ببین…»
نقطه هایی از رنگ روی بوم میاندازم و حالا نوبت هنرنمایی قلم مو است… که شروع به حرکت می کند و آغازی برای خلق تصاویر جادویی می شود. هماهنگی موزونی بین رقص قلم مو و رنگها ایجاد می شود. من در کنکاش یافتن گمشده ای در این میان نقشها را دنبال می کنم به ناگاه تو در بین این تصاویر آشکار میشوی… و این شروع
آشنایی ما می شود.
کمی با دقت به تصویر نگاه می کنم به نظرم تو باید شاعر باشی تا بتوانیم ترکیب جالبی از شعر و نقاشی ایجاد کنیم یک نقاش با ترکیب رنگها هنر آفرینی می کند و یک شاعر با ترکیب کلماتت… حالا میتوانیم تقسیم کار کنیم. تو شعرهایت را بگو تا من آنها را به تصویر بکشم پس من نقاش می شوم و تو شاعر…