درباره کتاب اما ابرها... (ساموئل بکت):
این کتاب شامل بیش از ده نمایشنامه و متن کوتاه از جمله «بازی بیکلام»، «نفس»، «صدای پا»، «اما ابرها...»، «فاجعه» و «ناخت اون تراومه» است. بکت که در سال ۱۹۶۹ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد، در این آثار با زبانی کمینهگرا و فضایی رمزگونه، به ناامیدی، تنهایی و پوچی زندگی انسان میپردازد. بیشتر این نوشتهها ابتدا به زبان فرانسوی نوشته شده و سپس خود بکت آنها را به انگلیسی برگردانده است. نمایشنامه «اما ابرها...» با توصیف صحنهای از سکویی کوتاه و باریک در انتهای صحنه آغاز میشود، جایی که دو شخصیت با تفاوتهای آشکار در رفتار (یکی کند و دستوپاچلفتی، دیگری سریع و دقیق) درگیر آیینهای تکراری و به ظاهر بیهدف لباس پوشیدن، دعا کردن و قرص خوردن هستند. بکت که خود در نهضت مقاومت فرانسه علیه نازیها فعال بود، دیدگاه بدبینانه اما همراه با شوخطبعی تلخ خود را در این آثار به اوج میرساند.
این کتاب مجموعهای از نمایشنامههای کوتاه و متون فشرده برای اجرای صحنه و رادیو است که با نگاهی کمدی سیاه و طنزی تلخ، روابط و تناقضهای انسانها را به تصویر میکشد. شخصیتهایی دستوپاچلفتی و گیج در فضایی مینیمال و کمنور، گرفتار تکرارهای پوچ و آیینهای بیمعنای روزمرهاند.