درباره کتاب کویر (علی شریعتی):
این کتاب از آثار ماندگار و تأثیرگذار اندیشمند معاصر ایرانی است که در فضای زندان ساواک و پس از آن شکل گرفت و برای نخستین بار در سال ۱۳۴۹ شمسی منتشر گردید. «کویر» از نظر ساختاری اثری تلفیقی از ژانرهای نامه، مقاله، اعترافنامه و نثر عرفانی است که نویسنده در آن به دور از خطابههای سیاسیاش، با زبانی صمیمی و دردمندانه به جستجوی خویشتن خویش میپردازد. این کتاب شامل بخشهای متنوعی چون «کویر» (نامهای به همسرش)، «خودآزاری»، «جهالت» و «دعای بیستم صحیفه سجادیه» است که هر کدام به تمثیلی از کویر (نماد تنهایی، بیکرانگی و تطهیر) پیوند خوردهاند. سبک نگارش شریعتی در این کتاب، سرشار از تصاویر شاعرانه، تکرارهای خطابی و جملات قصار عرفانی-انقلابی است که مرز میان نثر و شعر را درنوردیده است. از جمله شناختهشدهترین جملات این کتاب میتوان به «عشق کویری، استواری صخره را دارد و نرمی ریگ را» و «خدایا! به من یاد بده چگونه بمیرم...» اشاره کرد. «کویر» در میان آثار شریعتی از محبوبیت ویژهای برخوردار است، چراکه چهرهای متفاوت از او را به عنوان یک عارف عاشق، نه فقط یک ایدئولوگ انقلابی، به نمایش میگذارد.
این کتاب دربرگیرنده مجموعهای از نوشتهها، نامهها و یادداشتهای عرفانی، فلسفی و اجتماعی نویسنده است که با نثری شاعرانه و آتشین نگاشته شدهاند. شریعتی در این اثر به درون خود سفر میکند و از تنهایی، عشق و تعهد انسان معاصر در برابر جامعه و تاریخ سخن میگوید.