درباره کتاب بوف کور (صادق هدایت)
این رمان که شناختهشدهترین اثر صادق هدایت و از نخستین نثرهای داستانی مدرن ایران در سده بیستم است، به سبک فراواقع (سورئال) نوشته شده و نخستین بار در سال ۱۳۱۵ در بمبئی منتشر گردید. داستان حول محور راوی نقاشی میچرخد که تصویری تکراری از پیرمردی قوزکرده و دختری با گل نیلوفر را روی قلمدان نقاشی میکند، تا اینکه یک روز آن دختر را در بیرون از خانه میبیند و زندگیاش دگرگون میشود. این رمان از دو بخش مجزا اما درهمتنیده تشکیل شده که در بخش نخست با مرگی رمزآلود و در بخش دوم با ازدواجی تلخ و کابوسوار روبهرو میشویم. هدایت با بهرهگیری از تکنیک سیال ذهن و فضاهای وهمآلود، تنهایی مطلق، بحران هویت، وسواس مرگ و فروپاشی روانی انسان مدرن را به تصویر میکشد. بوف کور (جغد کور) خود نمادی از شومی، انزوا و سرگشتگی است و این اثر تاکنون به بیش از ۳۲ زبان زنده در جهان ترجمه شده است.
این رمان تکگوییوارِ راویِ نقاشی است که میان دختری اثیری و زنی لکاته سرگردان شده و مرز میان خواب، جنون و واقعیت در نگاه او گم میشود.