درباره کتاب سقوط (آلبر کامو):
این رمان که در سال ۱۹۵۶ منتشر شده، آخرین اثر داستانی کامل کامو و از دیدگاه ژان-پل سارتر «زیباترین کتاب کامو» است. داستان در قالب چند شب گفت‌وگوی کلامانس با غریبه‌ای در میخانه‌ای در آمستردام روایت می‌شود و او به تدریج از زندگی گذشته‌اش در پاریس به عنوان وکیلی موفق و محبوب می‌گوید . نقطه عطف داستان، شبی است که زنی خود را از روی پل به رود سن می‌اندازد و کلامانس بدون هیچ واکنشی به راه خود ادامه می‌دهد؛ این رویداد زنجیره‌ای از خودافشاگری‌ها را آغاز می‌کند . کامو در این کتاب به نقد «قاضی‌توبه‌کار» (judge-penitent) می‌پردازد، کسی که با اعتراف به گناهان خود، دیگران را نیز محکوم می‌کند و از این طریق خود را برتر می‌پندارد . فضای کتاب در میخانه‌ای به نام «مکزیکو سیتی» می‌گذرد و سرشار از نمادهایی چون آب و آینه است. برخلاف «بیگانه» که به پوچی بیرونی می‌پردازد، «سقوط» غارتی درونی‌ترین لایه‌های خودفریبی و دورویی انسان معاصر است و آن را به یکی از ماندگارترین آثار فلسفی-ادبی قرن بیستم تبدیل کرده است .