درباره کتاب همخونه (مریم ریاحی):
این رمان در ژانر داستان اجتماعی و زنانه معاصر نوشته شده و اولین بار در سال ۱۳۹۸ منتشر شده است. داستان به روایت سه شخصیت اصلی میپردازد: «سارا» (دختری مطلقه و سرخورده، معلم زبان انگلیسی)، «نرگس» (دختری روستایی و جویای کار، پرستار سالمند)، و «آیدا» (دختری مرفه و سردرگم، دانشجوی هنر). ریاحی با زبانی ساده و صمیمی (و گاه تلخ) به چالشهای این سه زن در زندگی روزمره میپردازد: اجاره خانه، پیدا کردن شغل مناسب، دسیسههای فامیلی، رابطه با مردان (از عشقهای زودگذر تا ازدواجهای نافرجام)، و تلاش برای حفظ «خانه» (به عنوان نماد امنیت و هویت). عنوان کتاب اشاره به «همخانه بودن» (همزندگی در یک سرپناه) و نیز «همدلی و همدردی» میان این سه زن دارد. یکی از نقاط قوت کتاب، توجه به جزئیات زندگی طبقه متوسط شهری (میزان درآمد، خورد و خوراک، آرایش و پوشش، تنهایی و افسردگی) و نقد باورهای سنتی درباره «زن خوب» و «زن بد» است. ریاحی از شوکهای عاطفی (خیانت، طلاق، فقر ناگهانی) به عنوان موتور پیشران داستان استفاده میکند. این کتاب با استقبال خوبی در فضای مجازی (به ویژه کانالهای کتابخوانی تلگرام و اینستاگرام) مواجه شد و به چاپهای متعدد رسید. منتقدان آن را اثری سرگرمکننده و قابل تامل اما نه عمیقاً ادبی ارزیابی کردهاند. این نخستین اثر منتشرشده مریم ریاحی است.
این رمان داستان زندگی سه دختر جوان را روایت میکند که در تهران امروز برای کاهش هزینههای زندگی در یک آپارتمان مشترک میشوند و با چالشهای عشق، دوستی و استقلال مالی دست و پنجه نرم میکنند.