درباره کتاب اگر خورشید بمیرد (اوریانا فالاچی):
این کتاب یکی از مشهورترین آثار غیرداستانی اوریانا فالاچی است که نخستین بار در سال ۱۹۶۵ منتشر شد . عنوان کتاب از جملهای از ری بردبری گرفته شده که میگوید: «اگر خورشید بمیرد، نسل ما نیز با خورشید خواهد مرد... و هومر میمیرد، و میکلآنژ میمیرد، و گالیله میمیرد. پس بیایید آنها را نجات دهیم، بیایید خودمان را نجات دهیم.» فالاچی در این اثر که حاصل ماهها اقامت در کیپ کاناورال است، فضای حاکم بر تلاش آمریکا برای رسیدن به ماه را از نزدیک روایت میکند . او در خلال مصاحبه با فضانوردانی چون «ویرجیل گریسوم» و «ادوارد وایت»، نه تنها شور و اشتیاق آنها، بلکه ترس و تنهایی و شکهایشان را نیز به تصویر میکشد . مهمترین محور کتاب، گفتوگوی او با پدرش است؛ پدری که معتقد بود «مردم روی ماه هم همان مشکلات زمین را خواهند داشت» و فالاچی را به تحسین بیچونوچرای تکنولوژی متهم میکرد . این اثر از این جهت که نگاه منتقدانه یک انسانگرا به عصر تکنولوژی را بیپرده روایت میکند، از دایره یک گزارش علمی صرف فراتر رفته و به تأملی فلسفی درباره آینده بشر بدل میشود.
این کتاب گزارشگونهای است از سفر اوریانا فالاچی به آمریکای سالهای ۱۹۶۰ و گفتوگوهای او با فضانوردان و دانشمندان ناسا در آستانه فرود انسان بر ماه. روایت کتاب در قالبی نامهگونه و در گفتوگویی تخیلی با پدرش شکل میگیرد و شگفتی، امید و نیز نگرانی او را از جهانِ در حال تولدِ تکنولوژی نشان میدهد .