درباره کتاب شهریار (نیکولو ماکیاولی):
این کتاب که در سال ۱۵۳۲ منتشر شده، یکی از تاثیرگذارترین آثار فلسفه سیاسی در تاریخ غرب است و واژه «ماکیاولیستی» را به معنای سیاستبازی و نیرنگ وارد فرهنگ جهانی کرده است . این کتاب که در قالب نامهای به لورنزوی مدیچی نوشته شده، مفاهیم سنتی اخلاق مسیحی را کنار مینهد و به فرمانروا توصیه میکند که برای حفظ امنیت و ثبات کشور، دروغ گفتن، فریبکاری و حتی بیرحمانه عمل کردن را بیاموزد . ساختار کتاب به چند بخش اصلی تقسیم میشود: انواع حکومتها (ارثی، تازهتأسیس و مختلط)، انواع سپاه (مزدور در مقابل بومی)، و ویژگیهای رفتاری شاهزاده آرمانی . ماکیاولی در فصل مشهور خود بحث میکند که «بهتر است ترسیده شوی تا دوست داشته شدن» و از حاکم میخواهد که هم ویژگی شیر (زور) و هم روباه (حیله) را داشته باشد . مثال تاریخی کزار بورجیا، پسر پاپ الکساندر ششم، در سراسر کتاب به عنوان الگوی شاهزادهای معرفی میشود که با بیرحمانی هوشمندانه توانست قدرت خود را تثبیت کند .
این کتاب رسالهای سیاسی است که راهکارهای عملی برای کسب و حفظ قدرت توسط یک فرمانروا را بدون پردهپوشی اخلاقی تشریح میکند.