درباره کتاب سفر درونی (رومن رولان):
این کتاب یکی از آثار متأخر رومن رولان است که در سال ۱۹۴۲ (در بحبوحه جنگ جهانی دوم) منتشر شده است. برخلاف رمانهای بلند او مانند «ژان کریستف»، «سفر درونی» اثری فشرده و انتزاعی است که مرز میان مقاله فلسفی، خاطرات روزانه و دعا را در هم میآمیزد. رولان در این کتاب از تجربیات عرفانی خود (از جمله آشنایی با فلسفه شرق از طریق مهاتما گاندی و رابیندرانات تاگور) میگوید و نتیجه میگیرد که «تنها سفر واقعی، سفر به درون خویشتن است؛ چرا که جهان بیرون، فقط آیینهای از درون ماست». کتاب در سه بخش تنظیم شده است: بخش اول «آمادهسازی» (در باب ضرورت سکوت و تنهایی)، بخش دوم «سفر» (راهکارهای عملی برای خودشناسی شامل مراقبه، روزنویسی و گوش دادن به موسیقی)، بخش سوم «بازگشت» (چگونه گنجهای یافته در سفر درونی را به زندگی روزمره بیاوریم). سبک رولان برخلاف آثار مشهورش، ساده و شبیه به مراقبه است و از اصطلاحات پیچیده فلسفی پرهیز میکند. این کتاب در زمان انتشار با استقبال کمی روبهرو شد (چون اروپا در جنگ بود)، اما بعدها به یکی از آثار کلاسیک در ژانر «معنویت سکولار» تبدیل گردید. ترجمه فارسی آن توسط انتشارات جامی و نشر چشمه منتشر شده است. برای کسانی که از کتابهای خودیاری سطحی خسته شدهاند و به دنبال اثری عمیق و شاعرانه درباره خودشناسی هستند، «سفر درونی» یک گوهر پنهان و خواندنی است. رولان در مقدمه کتاب نوشته است: «این کتاب را نه برای دانشمندان، که برای آنهایی نوشتم که در طوفان زندگی، لحظهای به خود میآیند و میپرسند: من کیستم؟» پایان کتاب با جمله معروف «خودت را بیاب، تا جهان را دریابی» به پایان میرسد.
این کتاب مجموعهای از تأملات فلسفی و معنوی رومن رولان، نویسنده فرانسوی و برنده نوبل ادبیات، درباره سیر و سلوک درونی و جستجوی حقیقت است. نویسنده با نثری شاعرانه و عمیق، خواننده را به سفری به اعماق وجود خود دعوت میکند.