دفتر دوم، بهمن ماه ۱۳۶۴
به یاد غلامحسین ساعدی

تا آخرین لحظاتی که دکتر غلامحسین ساعدی روی پا بود، به خاطر کسی خطور نمی کرد که دومین “دفتر آزادی” به یاد او منتشر شود. راجع به انتشار دومین دفتر از اواخر تابستان با او صحبت داشتیم و قرار شد همکاری و راهنمایی او، بخشی از این دفتر به یادآوریهایی از آنچه که در سال ۱۳۵۸ بر سر جنبش آمد، اختصاص یابد و عوامل و وقایع و کوتاهی ها و کمبودهایی که موجب شکل یافتن و قانونی شدن حکومت خمینی گردید، مورد ارزیابی قرار گیرد و تا حدی که مقدور است و در حیطه استطاعت چنین نشریه ایست. این تجربیات به نسل امروز منتقل گردد. و اگر ممکن باشد، با انتشار استاد سیاسی این گذشته نه چندان دور، برخی کم حافظگی ها کاهش یابد.
فراموشی، از یک سو موجب سوء استفاده بازماندگان رژیم سابق و طرفداران رژیم لاحق می شود و از سوی دیگر به تحلیلهای بی اساس و شکل گیری تمایلات غیر منطقی رنگ و شمایل می بخشد. چراها و چگونه هایی که برای بسیاری از جوانان و نوجوانان به علت سانسور در گذشته و حال و کوتاهی نسل مطلع و سازمانهای سیاسی متعهد، مطرح مانده است، یا بی پاسخ گذارده می شود که وجه بهتر آنست و یا اینکه با جوابی بی اساس و ناشی از هزار عقده و یا دلیل اسف انگیز در میان نیروهای مبارز گمراهی، سرخوردگی ، بدبینی و انفصال بوجود می آورد…