درباره کتاب جاده بی‌راهه (مهسا عادلی):
این رمان در ژانر درام روان‌شناختی و اجتماعی نوشته شده و نخستین بار در سال ۱۳۹۸ توسط نشر آموت منتشر گردید. داستان درباره «سارا»، زنی سی و دو ساله، است که زندگی آرامی با همسر مهندس خود دارد؛ اما پس از کشف یک راز تکان‌دهنده درباره گذشته خانواده‌اش، ناگهان تمام تصویر ثابتی که از خود و جهان داشت فرو می‌ریزد. عنوان «جاده بی‌راهه» به این انتخاب اشاره دارد: سارا می‌تواند بماند و به زندگی امن و بدون درد خود ادامه دهد (جاده اصلی) یا راهی را انتخاب کند که هیچ نشانه و علامتی ندارد و شاید به پرتگاه ختم شود (جاده بی‌راهه). مهسا عادلی با نثری روان و پر از توصیف‌های دقیق از مناظر کویر و جاده‌های فرعی ایران، سفر فیزیکی سارا (از تهران به سمت جنوب شرق) را با سفر درونی او یکی می‌کند. ساختار کتاب خطی و ساده است، اما با تک‌گویی‌های درونی طولانی که خواننده را به عمق تردیدهای شخصیت می‌برد. نویسنده از نمادهایی چون «آینه بغل» (که گذشته را نشان می‌دهد)، «جاده خاکی» (نشانه فرار از مسیر تعیین شده) و «بیابان بی‌آب و علف» (نماد خلأ معنا پس از فروپاشی باورها) استفاده می‌کند. شخصیت‌های فرعی کتاب (همسر، خواهر کوچک‌تر، و یک راننده کامیون که سارا را سوار می‌کند) هر کدام نماینده یک «مسیر ممکن» پیش روی قهرمان داستان هستند. این کتاب برنده جایزه بهترین رمان اول جشنواره «شهید غنی پور» در سال ۱۳۹۹ شد. پایان رمان باز است: سارا به جایی می‌رسد، اما خواننده نمی‌داند که آنجا مقصد است یا سراب. «جاده بی‌راهه» از جمله رمان‌های موفقی است که ژانر جاده‌ای (Road movie) را به ادبیات داستانی ایران وارد کرده است.