درباره کتاب آدم اول (آلبر کامو)
این رمان که سرانجام در سال ۱۹۹۴ توسط دختر کامو منتشر شد، واپسین اثر این نویسنده برنده نوبل ادبیات به شمار می‌رود و کامو آن را «رمان بلوغ خود» می‌نامید . داستان از دو خط سیر موازی شکل گرفته است: یکی زندگی پسری به نام ژاک کورمری در محله فقیرنشین بلکور الجزیره با مادری غمگین و مادربزرگی خشن، و دیگری سفر او در سی‌وپنج‌سالگی به قبرستان پدرش در فرانسه؛ جایی که متوجه می‌شود او اکنون از پدری که هرگز نمی‌شناخت، پیرتر است . کامو در این کتاب برخلاف آثار فلسفی پیشینش چون «بیگانه»، نثری سرشار از توصیفات حسی، عطر دریا، گرمای آفتاب و فقر ملموس برگزیده و آن را «سنگین از چیزها و گوشت» خواسته است . یکی از شاخص‌ترین بخش‌های کتاب، نامه سپاس‌نامه کامو به معلم دبستانش پس از دریافت نوبل است که می‌گوید: «بدون تو، بدون دست مهربانی که به سوی آن کودک فقیر دراز کردی... هیچ‌کدام از اینها رخ نمی‌داد» . این روند جستجوی ریشه‌ها و تلاش برای «خلق پدر» از خلال خاطرات دیگران، اثری منحصربه‌فرد در میان شاهکارهای ادبیات جهان خلق کرده است .