درباره کتاب تبعید و سلطنت (آلبر کامو)
این کتاب که در ژانر داستان کوتاه فلسفی قرار دارد، شامل شش روایت با عناوین «زن زناکار»، «مرتد»، «خاموشان»، «مهمان»، «یوناس یا هنرمند در حال کار» و «سنگ رستنی» است . کامو در این داستانها برخلاف رویکرد سیال و پرسشگرای «بیگانه» یا التهابات فلسفی «طاعون»، به سراغ شخصیتهایی میرود که همگی در وضعیت «نه اینسو نه آنسو» گرفتارند؛ اروپاییانی که در الجزایر یا برزیل، نه در فرهنگ بومی هضم میشوند و نه به ریشههای خود وفادار میمانند . در «زن زناکار»، زنی میانسال در سفر کویری ناگهان به پوچی بیست سال زندگی مشترکش پی میبرد و یک شب، بیخبری شوهر خفته، با تمام تن به طوفان شن و ستارگان پناه میبرد . «مرتد» با زبانی پریشان و جنونآمیز، روایت میسیونری را بازگو میکند که اسیر قبیلهای وحشی میشود و پس از شکنجه، دین خود را رها کرده و به پرستش بت آنان روی میآورد . در «یوناس»، کامو با طنزی تلخ، هنرمندی را نشان میدهد که پس از شهرت، چنان در ازدحام ستایشگران و دوستان غرق میشود که فضایی برای نقاشی کشیدن نمییابد و سرانجام به اتاقکی در گوشه سقف پناه میبرد تا شاید آخرین شاهکارش را خلق کند . لحن این داستانها بر خلاف فشردگی خشک و عریان «بیگانه»، گاه غنایی و شاعرانه است و نثر کامو با توصیفهای از خشکی کویر تا نمناکی جنگلهای برزیل، فاصله میان امید به «ملکوت» و حسرت «تبعید» را به تصویر میکشد .
این کتاب مجموعهای از شش داستان کوتاه است که در سال ۱۹۵۷، همان سال دریافت جایزه نوبل ادبیات توسط کامو، منتشر شده و مضمون محوری آن، تنهایی و احساس غربت انسان حتی در میان جامعه خودش میباشد .