درباره کتاب توتم و تابو (زیگموند فروید):
این کتاب که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد، یکی از تأثیرگذارترین و بحث‌برانگیزترین آثار فروید در حوزۀ انسان‌شناسی فرهنگی است. فروید در اینجا از چهار مقاله تشکیل شده است تا نشان دهد چگونه مفاهیم روانکاوانه مانند «عقده‌ی ادیپ»، «ترس از زنای با محارم» و «آزاد نشدن امیال سرکوب شده»، در آیین‌های «توتم» (جانور مقدس قبیله) و «تابو» (نهی‌های مقدس) جوامع ابتدایی بازتاب یافته است. او با الهام از نظریات چارلز داروین و ویلهلم وونت، این فرضیه را مطرح می‌کند که ادیان و قوانین اخلاقیِ تمدن بشر از «قتل پدرِ اولیه» توسط پسران سرکش نشأت گرفته است. بنابر این فرضیه، پس از آن قتل، پسران از سرِ احساس گناه جمعی، آن جانورِ جایگزینِ پدر (توتم) را مقدس شمردند و با وضع قانون «تابو» برای محارم، از تکرار آن تراژدی جلوگیری کردند. این اثر به رغم انتقادات گستردۀ انسان‌شناسان دربارۀ اعتبار تاریخیِ فرضیاتش، نقطه عطفی در تلاش برای پیوند زدن غرایز فردی با ساختارهای اجتماعیِ جمعی بود.