درباره کتاب بدن هرگز دروغ نمی‌گوید (آلیس میلر)
این کتاب در ژانر روانشناسی تحلیلی و روان‌پزشکی قرار دارد و نسخه اصلی آن در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است . آلیس میلر، روانکاو سوئیسی و نویسنده کتاب مشهور «درام کودک نابغه»، در این اثر با بررسی بیماران خود و نیز زندگی نامه چهره‌های ادبی برجسته‌ای چون ویرجینیا وولف، فرانتس کافکا و مارسل پروست، این نظریه را مطرح می‌کند که بدن حافظه بی‌نقصی از رنج‌های دوره کودکی دارد . این کتاب با نگاهی جسورانه به نقد فرمان چهارم از ده فرمان می‌پردازد و معتقد است که «احترام به پدر و مادر» در موارد کودک‌آزاری می‌تواند مانعی برای درمان باشد و بیمار را وادار به سرکوب خشم خود کند . میلر استدلال می‌کند که بدن برخلاف ذهن که دروغ می‌گوید و خاطرات تلخ را سرکوب می‌کند، هرگز حقیقت را فراموش نمی‌کند و خشم فروخورده را در قالب بیماری‌های جسمانی بروز می‌دهد. این اثر در بخش پایانی خود با ارائه روایتی داستانی از زندگی دختری نوجوان به نام آنیتا، تأثیر مخرب ممنوعیت ابراز احساسات واقعی را به تصویر می‌کشد و بر ضرورت «آگاهی به عنوان تنها راه رهایی» تأکید دارد .