این کتاب شامل پنجاه یادداشت روزانه از شاهرخ مسکوب، نویسنده و شاهنامه‌پژوه معاصر، در فراق مادرش است. این یادداشت‌ها در بازه زمانی بیست و هفت ساله نوشته شده و روایتی صمیمی و سوزناک از تجربه سوگواری و عشق فرزندی به شمار می‌رود.

درباره کتاب سوگ مادر (شاهرخ مسکوب):
این کتاب نه یک روایت خطی، که مجموعه‌ای از قطعات پراکنده و عمیقاً شخصی است که بین سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۶۹ نوشته شده‌اند. مسکوب در این اثر که به قصد انتشار تدوین نشده بود، با نثری شاعرانه و بی‌پیرایه، اندوه از دست دادن مادرش (بانوی عصمت) را کلمه به کلمه پی می‌گیرد. کتاب از پنجاه بخش کوتاه تشکیل شده که هرکدام تصویری از لحظه‌ای از سوگ را بازتاب می‌دهد: از خاطرات شیرین گذشته تا تنهایی و حسرت عمیق زمان حال. نویسنده با شجاعتی ستودنی، از پرستش مادر سخن می‌گوید و این فقدان را سنگین‌ترین واقعه زندگی خود می‌نامد. «سوگ مادر» فراتر از یک مرثیه شخصی، به کاوشی فلسفی در مفاهیم عشق، مرگ، و رابطه فرزند با والدین بدل می‌شود و به دلیل صداقت و ظرافت ادبی‌اش، در زمره آثار ماندگار ادبیات فارسی درباره رنج فقدان قرار گرفته است.