کسی در خیابانی دو کارگر را دید که یکی زمین را میکند و دیگری زمین را پُر میکرد! با تعجّب پرسید: «چرا چنین کار بیهودهای را انجام میدهید؟» آن دو کارگر لحظهای دست از کار کشیدند، نگاه کردند و با تعجّب گفتند: «ما سه نفر بودیم، یکی میکند، یکی لوله میگذاشت و سوّمی پُر می کرد. مثل اینکه همکاری که لوله می گذاشت مدّتی است رفته است و ما متوجه نشده ایم!». آیا در زندگی ما چنین اتّفاقی نمیافتد؟ مدتهاست که آن کارگر دوّمی رفته است ولی ما همچنان به الگویی ادامه می دهیم که با بودن او طرّاحی شده بود!