این رمان داستان زندگی یک زن نجیب‌زاده انگلیسی از کودکی تا پیری را روایت می‌کند و مفاهیمی چون زمان، حافظه و هویت زنانه را در قالبی نوآورانه و سیال بررسی می‌کند.

درباره کتاب بانو در آیینه (ویرجینیا وولف):
این رمان که در سال ۱۹۲۹ منتشر شده، از مهم‌ترین آثار ویرجینیا وولف، نویسنده برجسته جریان سیال ذهن انگلیسی، محسوب می‌شود. داستان درباره خانمی به نام «خانم دالووی» است که در یک روز از ژوئن ۱۹۲۳ در لندن، قصد دارد مهمانی‌ای در خانه‌اش برگزار کند. وولف از این بهانه ساده استفاده می‌کند تا با رفت و برگشت‌های زمانی میان گذشته و حال، تمام لایه‌های شخصیتی خانم دالووی و کسانی را که با او در ارتباط هستند (از جمله معشوق سابقش پیتر والش و دوست قدیمی‌اش سالی ستون) بازنمایی کند. این رمان (برخلاف تصور برخی) با فیلم «ساعت‌ها» ارتباط دارد اما مستقل است و قهرمان آن زنی از طبقه متوسط بالای لندن بعد از جنگ جهانی اول است که در عین برخورداری از همه امکانات، احساس عمیق پوچی و «چیزی کم داشتن» می‌کند. سبک وولف در این کتاب انقلابی است: هیچ راوی دانای کلی وجود ندارد و خواننده از درون ذهن شخصیت‌ها با جملات بلند، پیش و پس رونده، و تداعی‌های آزاد آشنا می‌شود. موضوعات اصلی رمان عبارتند از: ترس از مرگ، جنون (که وولف خود با آن دست و پنجه نرم می‌کرد)، محدودیت‌های زندگی زنانه در جامعه پدرسالار، و لذت‌های کوچک زندگی روزمره. این رمان به طور مداوم در فهرست صد رمان برتر تاریخ ادبیات جهان قرار دارد.