این رمان به روایت جنبش پوپولیستی روسیه در دهه ۱۸۷۰ می‌پردازد و سرخوردگی و شکست روشنفکرانی را به تصویر می‌کشد که می‌کوشند با «رفتن در میان مردم» انقلابی ایجاد کنند.

درباره کتاب خاک بکر (ایوان تورگنیف):
این رمان در سال ۱۸۷۷ منتشر شده و آخرین اثر مهم تورگنیف، نویسنده بزرگ روس، محسوب می‌شود که در آن مستقیماً به نقد جریان انقلابی و پوپولیستی زمان خود پرداخته است. داستان درباره «نژدانف»، جوانی از طبقه پایین جامعه و پسر نامشروع یک نجیب‌زاده، است که به یک حلقه مخفی انقلابی می‌پیوندد و مأمور تبلیغ افکار سوسیالیستی در میان دهقانان می‌شود. برخلاف پدران و پسران که در آن نسلی از نیهیلیست‌ها معرفی شدند، در این رمان نسل جدیدی از انقلابی‌های متعصب و بی‌تجربه به تصویر کشیده شده‌اند که آرمان‌هایشان با واقعیت تلخ و بی‌تفاوتی توده‌ها در هم می‌شکند. تورگنیف با تکیه بر مشاهده مستقیم خود از جنبش‌های دانشجویی روسیه، فضایی از ترس، تعقیب پلیس و انزوای عاطفی انقلابیون را ترسیم کرده که فاصله عمیق آنها با جامعه «خاک بکر» را نشان می‌دهد. این رمان با ترسیم روابط عاشقانه پیچیده و شخصیت‌های محافظه‌کار اما جذاب مثل «سولومین»، خوانشی متعادل و نه یک سویه از تعارض سنت و تجدد در روسیه پیش از انقلاب اکتبر به دست می‌دهد.