درباره کتاب غربزدگی (جلال آل احمد):
این کتاب که در اوایل دهه چهل و همزمان با اوجگیری برنامه مدرنیزاسیون شتابزده محمدرضا پهلوی نوشته شده، به سرعت به متنی نمادین در محافل روشنفکری و مذهبی مخالف حکومت تبدیل شد . آل احمد مفهوم «غربزدگی» را که پیشتر توسط احمد فردید ابداع شده بود، در قالبی عامفهم و ادبی رواج داد . این کتاب استدلال میکند که رابطه سلطهجویانه غرب به عنوان کشورهای تولیدکننده «ماشین» و شرق به عنوان مصرفکننده منفعل آن، یک «بیماری همهگیر فرهنگی» به نام غربزدگی پدید آورده که هویت و میراث تاریخی ایران را دچار فرسایش کرده است . آل احمد دولت پهلوی را واسطه بیاراده این سلطه معرفی میکند که الگوهای غربی را بدون درک بستر و فلسفه آنها کپی میکند و جامعهای دوپاره و دچار از خودبیگانگی میسازد . این کتاب که بلافاصله پس از انتشار توسط ساواک ممنوع شد، با نثری تند و غضبناک اما در عین حال جذاب، به نسخهای مهم در گفتمان ضد استعماری و زمینهساز ایدئولوژیک انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ بدل گشت . با وجود انتقادات تند به منطق اقتصادی و شتابزدگی در تحلیلهایش ، «غربزدگی» همچنان یکی از پرنفوذترین متون غیرداستانی در تاریخ اندیشه سیاسی و فرهنگی ایران معاصر محسوب میشود.
این کتاب که در سال ۱۳۴۱ خورشیدی منتشر شده، جستاری تأثیرگذار در تحلیل آسیبهای فرهنگی و سیاسی ناشی از تقلید بیرویه از غرب در جامعه ایران است .