این کتاب جامعهٔ ایده‌آلی را روی جزیره‌ای خیالی توصیف می‌کند که در آن مالکیت خصوصی وجود ندارد و همه چیز مشترک است. نویسنده از طریق این مدل فرضی، به نقد نظام‌های سیاسی و اقتصادی قرن شانزدهم اروپا می‌پردازد.

درباره کتاب آرمانشهر (تامس مور):
این کتاب غیرداستانیِ فلسفی-سیاسی که در سال ۱۵۱۶ به زبان لاتین منتشر شد، بنیان‌گذار ژانر ادبی اتوپیا (آرمانشهرنویسی) به شمار می‌رود. اثر در قالب گفت‌وگویی میان توماس مورِ نویسنده و ملوانی به نام رافائل هیثلودی روایت می‌شود که سال‌ها در جزیرهٔ اتوپیا زندگی کرده است. این کتاب جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن برابری مطلق، تساهل مذهبی، کار همگانی و آموزش عمومی حاکم است و طلا و جواهر هیچ ارزشی ندارند. در مقابل، مور ناهنجاری‌های انگلستان زمان خود، از جمله محرومیت‌های دهقانان، شکاف طبقاتی و مجازات‌های اعدام برای دزدی را به شدت نقد می‌کند. واژه «اتوپیا» خود متشکل از دو ریشه یونانی به معنای «هیچ‌جا» و نیز «جای خوب» است که دوگانگی دست‌نیافتنی بودن و در عین حال مطلوب بودن این مدینهٔ فاضله را نشان می‌دهد. این اثر تأثیری شگرف بر متفکران بعدی مانند فرانسیس بیکن، روسو و مارکس گذاشته است.