درباره کتاب مانی و دین او (حسن تقیزاده)
این کتاب حاصل متن دو سخنرانی است که حسن تقیزاده، سیاستمدار و محقق برجسته ایرانی، در آذر ۱۳۲۸ و بهمن ۱۳۲۹ در جمع انجمن ایرانشناسی تهران ایراد کرد و بعداً در سال ۱۳۳۵ به چاپ رسید . نویسنده در این اثر به آیین مانوی به عنوان یکی از مهمترین پدیدههای فرهنگی اواخر دوران ایران باستان میپردازد و با شجاعت علمیای که از او سراغ داریم، موضوعی را بررسی میکند که در آن روزگار در ایران «بسیار ناپسند» تلقی میشد . این کتاب نشان میدهد که تقیزاده چگونه با وجود مشغلههای فراوان سیاسی و دیپلماتیک، هرگز فعالیت فرهنگی خود را رها نکرد. جلد دوم به ادامه مباحث مربوط به ریشهها، آموزهها و تأثیرات آیین مانی در شرق و غرب اختصاص دارد و رویکردی مستند و پژوهشمحور را دنبال میکند.
تقیزاده با نگاهی علمی و بیپروایانه به بررسی یکی از مهمترین جریانهای فکری ایران ساسانی میپردازد.