درباره کتاب مهمان توخالی (ریکاردو پرییتو):
این کتاب که در اصل نمایشنامهای انتقادی به زبان اسپانیایی با عنوان «El huésped vacío» است، در سال ۱۹۶۸ نوشته شده و فضایی آکنده از پوچی، تنهایی و بحران اقتصادی را به تصویر میکشد. نویسنده روایتگر وضعیت خانوادهای از طبقه متوسط رو به زوال است که برای رهایی از مشکلات مالی، مجبور میشوند اتاقی را به یک زوج خارجی اجاره دهند. در این اثر، «مهمان توخالی» استعارهای از گردش بیمارگونه ثروت در جامعه است که رفتهرفته تمامی اجزای پیکرۀ اجتماعی را از درون فاسد میکند. اثر در پنج صحنه و یک پرده منحصربهفرد، مفاهیمی چون از خودبیگانگی، اضطراب ناشی از فقر، سلطه نظام سرمایه و فروپاشی اخلاق را در بستری رئالیستی و نمادین وامیکاود. پرییتو با زبانی شاعرانه، لایههای پنهان روابط آدمها با پول و قدرت را برملا میسازد و «تهی بودن» انسان مدرن را در برابر بت زر به چالش میکشد.
استعارهای شاعرانه از گردش بیمار پول در جامعه که تمامی ارزشهای مادی و معنوی را فاسد میکند.