درباره کتاب شهرهای نامرئی (ایتالو کالوینو):
ایتالو کالوینو این شاهکار پستمدرن را در سال ۱۹۷۲ منتشر کرد که در ایران با ترجمههای گوناگونی از جمله «ترانه یلدا» (نشر مرکز، ۱۳۹۷، ۱۷۶ صفحه)، «بهمن رییسی» (کتاب خورشید) و «فرزام پروا» با عنوان شهرهای بینشان (نشر نگاه، ۱۳۹۲، ۱۵۰ صفحه) به چاپ رسیده است. این رمان در قالب چارچوبی روایی، ۵۵ شهر خیالی را توصیف میکند که به یازده گروه موضوعی چون «شهرها و خاطرات» و «شهرها و چشمها» دستهبندی میشوند. این اثر در سال ۱۹۷۲ جایزه ادبی «فرترینلی» را از آن خود کرد و کالوینو خود آن را «آخرین شعر عاشقانه به شهرها» توصیف کرده است. فضای سورئال و زبانی شاعرانه در این داستان، آن را به متنی کلاسیک برای درک اندیشههای پسامدرن و انسانشناسانه تبدیل کرده است.
قوبلای خان، امپراتور سالخورده مغول، در باغی به داستانهای مارکوپولوی جوان از شهرهایی گوش میدهد که در سراسر قلمروی پهناورش دیده است. این داستانها در قالب گفتوگوهایی فلسفی، هر کدام به رمز و راز یکی از پرسشهای بنیادین بشری، چون حافظه، آرزو و نشانهها، پاسخ میدهند.