عنوان: جستاری درباره موسیقی و معیارهای آن در اسلام

قالب: Word

تعداد صفحات: 42

چكيده

موسيقي همچون هنر برخاسته از اعماق درون آدمي و بلكه يك نياز روحي است و مانند هر هنري مي‌تواند مبتذل يا متعهد باشد. موسيقي علمي از يونان باستان وارد ايران شد كه ارسطو آن را به عنوان شاخه‌اي از رياضيات مي‌دانست و فيلسوفان اسلامي نيز آن را پذيرفتند البته علاوه بر قواعد علمي، ذوق و عاطفه نيز در پيدايش آن دخالت دارد هنر نيز محسوب مي‌شود موسيقي ترجمه واژهMusic انگليسي كه در فارسي معادل آهنگ مي‌باشد و غنا را خواندن با آهنگ مي‌گويند كه همان موسيقي آوازي است. موسيقي تركيب (composition) الحان جمع لحن و یا ملودي (Melody) و الحان به نغمه‌ها (Note) و نت‌ها داراي ريتم (Rhythm)هماهنگ است رابطه اسلام با هنر و موسيقي از مهمترين و كاربردي ترين موضوعات است.

در قرآن واژه غنا و موسيقي به كار نرفته ولي آياتي وجود دارد كه در روايات يكي از مصداق‌هاي آن را «غنا» دانسته‌اند. لغويون غنا را «آواز خوش و طرب انگيز» دانسته‌اند و فقها و مفسران قران آن را صداي لهوي مناسب مجالس اهل فسوق دانسته‌اند كه حرام مي‌باشد. بسياري از علما تصريح كرده‌اند كه غنا بر حسب معناي لغوي و در عرف از غناي حرام يعني غنا در شرع وسيع‌تر است موسيقي با شرايطی حرام و با شرايطی حلال مي باشد در اين مقاله با توجه به آيات و روايات و ديدگاه مفسران و عالمان و اسلام‌شناسان با رويكردي كاربردي معيارهاي موسيقي بررسي شده است .

واژگان كليدي: موسيقي، غنا، اسلام (شرع)، لهو، طرب، عرف عام