از پیشگفتار:
مسائل افغانستان و اتفاقات و فجایعی که آن سوی مرزهای شرقی کشورمان روی داده است، فریاد اسارت بانوی تاجیک و هزاره و ازبک، رنج و اندوه خواهران پس رانده و خانه نشینم و آن چشمهای خیس ترسان از پشت مشبک بند، برآنم داشت تا به یاد و با خاطره بانوی افغان، با موضوع اسارت و البته عصیان مجموعه ای گرد آورم تا خود توحش بداند نقشی را که او محو شده تلقی می کند، برای زنان ایران حیات و گوشت و پوست و استخوان دارد و انسانی است زنده و قابل احترام با آرزوی رهایی و آزادی خاتون افغانستان و با امید به عکس العمل دیگر زنان جهان، کتاب حاضر را تقدیم می کنیم که در دو بخش اسیر و عصیان در برگیرنده نگین داستانهای نویسندگان عزیزی است که بعضی آنها را نام شنیده اید و بعض دیگر را زین پس می شنوید: «کین هنوز از نتایج سحر است.» همان طور که می خوانید تعداد صفحاتی که به داستانهای اسیری اختصاص داده شده است بیشتر است.

این امر به هیچ وجه عمدی نیست، بلکه کاملاً تصادفی است و شاید مبین احساساتی متفاوت واضح است که این مساله را نمی توانیم به این حساب بگذاریم که نویسنده ایرانی علاقه مند به امور زنان قادر به نوشتن و پرداخت داستانهای عصیانی نیست یا به آن کم بها می دهد. بسیاری از نویسندگانی که به منظور گرفتن داستان به آنها مراجعه شد بیشتر تمایل به نوشتن داستانهای عصیانی داشتند و علاقه ای به ساختن اسپری ها نشان نمی دادند…