رمان «رویای نُه ابر» یا «کو اونمونگ»، جایگاه ویژه ای در تاریخ ادبیات داستانی کُره دارد. این اثر به طور سنّتی، قدیمی ترین رمان بزرگ نوشته شده در کره شناخته می شود، با این حال، داستان آن در چین اتفاق می افتد، به ندرت می توان آن را یک رمان رئال به شمار آورد، بیشتر یک رمان عاشقانه و فانتزی است که در ابتدای کتاب، چیزی از نویسنده یا عصر او نمی‌گوید.
گردآوری: ریچارد روت

این اثر در قرن هفدهم نوشته شده است، یعنی زمانی که فرهنگ کره، هنوز تحت تاثیر چین بود و حتی زبان زندگی روزمره نیز عمیقاً تحت تاثیر اندیشه های چینی قرار داشت.
قهرمان داستان راهبی بودایی است که پس از طی ماجراهایی، استادش او را با فرستاده شدن به عالم رویا، مجازات می کند. زندگی بعدی او اکنون در سرزمین رویا آغاز می شود، زندگی که با گذشته اش کاملاً متفاوت است، او از همان سنین ابتدایی، مهارت و استعداد خاصی از خود نشان می دهد که بیانگر آینده درخشانش است.

سفرهای هیجان انگیز و ملاقات های پی در پی او با دختران مختلف و دیالوگ های آنها، به شدت خواننده را مجذوب خود می کند. داستان از چنان کششی برخوردار است که خواننده، ناخواسته مشتاق ادامه مطالعه می شود.

یک نکته فلسفی در انتهای رمان نهفته است که تنها با مطالعه کامل اثر بدست می آید. در مورد جایگاه این اثر در کره، لازم است یادآوری شود که کره ای ها آن را به عنوان بزرگترین اثر نوشته شده در کشور خود می‌شناسند و ارزش و احترام خاصی برایش قائل هستند تا جایی که «اوم جونگ هوا» بازیگر و خواننده پاپ کره ای یکی از آلبوم های موسیقی خود را از عنوان همین اثر برگزیده است.