از پیشگفتار:
آدمی معدنی از طلای ناب استعدادها و خلاقیتها است. انسان شاهکار خلقت الهی است که با دستان قدرتمند و توانمند خداوند ساخته شده است و از اینکه موجودی در حد اعلاء و تمام و کمال خلق کرد، به خود تحسین و آفرین گفت و او را تکریم کرد و عزت و بزرگواری داد و برتر از تمام مخلوقاتش قرار داد و به وی افتخار کرد و مقام خلیفه اللهی داد و قدرت تسلط و چیرگی بر هر چیزی در دنیا قرار داد، پروردگار از وجود خود هدیه ای بس گرانیها به دوستدار و عاشق خویش به انسان عطا نمود.

در این هدیه تمامی راههای دستیابی به ثروت، شادی، موفقیت، خوشبختی، سلامتی و قدرت بیکران را قرار داد و آدمی را آزاد و مختار گذارد تا به هر راهی – راه خیر و سعادت و راه شر و شقاوت – برود. آری آدمی مسئول است. مسئولیت دارد تا از هدیه ای که خداوند در وجودش به ودیعه گذاشته است، در راه های درست و خیر استفاده کند. انسان مسئول خوشبختی و بدبختی خویش است. این خود آدمی است که با افکار و باورهای خویش زندگی اش را می سازد.

گذشته، حال و آینده آدمی تماماً با افکار و باورهایش ساخته می شود. انسان مسئول افکار و احساساتی که به ذهن و قلب خویش راه می دهد، است. ای انسان اگر خواهان خوشبختی و موفقیت هستی باید به افکار و باورهای مثبت سرشار از امید، خیرخواهی و عشق و محبت به تمام همنوعان روی بیاوری، تا زندگی شاد و موفقی داشته باشی…