از پیشگفتار کتاب:
آیا شناخت تفصیلی جامعه و فرهنگ کشوری همچون ترکیه و جمع آوری اطلاعات همه جانبه پیرامون فرهنگ این کشور در قالب یک کتاب امکان پذیر است؟ این سوالی است که اکثر کسانی که در مفهوم فرهنگ تدقیق کرده اند و با مسائل فرهنگی ترکیه آشنایی دارند، بدان پاسخ منفی خواهند گفت ترکیه وارث متجده امپراطوری عثمانی است که تا کمتر از یک قرن پیش بزرگترین رقیب سیاسی و نظامی کشورهای مغرب زمین محسوب می گشت و امروزه به نزدیکترین همکار آنها در عرصه های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بدل گردیده است. در نیم قرن گذشته اکثر شاخه های فرهنگ این سرزمین دچار تحولی عظیم شده و حتی ماهیتی دگرگون یافته است.
از خط و زبان که اصلی ترین جلوه و نمود فرهنگ هر جامعه است تا آموزش و پرورش هنر و گرایشها و رفتارهای دینی جامعه ترکیه، همگی دستخوش تغیری بنیادین شده اند و چهره ای متفاوت به این اجتماع بخشیده اند. سیاست لائیسیزم و آنچه از دوران آتاتورک به بعد حرکت بعدی نوگرایی خوانده شد، موجب شد که بسیاری از عرصه های فرهنگ ترکیه دستکاری شوند، بنیادهای سنتی – مذهبی آن مورد تهاجم قرار گیرند و نهادها و سازمانهای لاتیک تحت نظارت و حاکمیت کامل برنامه ریزان و اندیشه سازان غرب جایگزین آنها گردند. هر چند این جایگزینی موجب از بین رفتن ریشه رفتارها، نهادها و گرایشهای مذهبی جامعه ترکیه نشد، اما دوگانگی عمیقی را در فرهنگ این کشور پدید آورد.
تغییر خط و اصطلاحات زبانی برغم تاثیرات فرهنگی همین اش نتوانست گرایش بخش مهمی از مردم را به زبان ستنی خود که اصطلاحات مذهبی فراوانی در خود داشت را از بین ببرد…